Η Κίνα έχει ήδη εξελιχθεί στον μεγαλύτερο εξαγωγέα αυτοκινήτων παγκοσμίως, σύμφωνα με στοιχεία της συμβουλευτικής εταιρείας Automobility με έδρα τη Σαγκάη, ενώ η δυναμική των εξαγωγών της συνεχίζει να επιταχύνεται εντυπωσιακά.
Οι εξαγωγές επιβατικών οχημάτων εκτινάχθηκαν σε περισσότερα από 7 εκατ. πέρυσι, από λιγότερο από 1 εκατ. το 2020. Παράλληλα, κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2026, οι αποστολές ανήλθαν σε 3,1 εκατ. αυτοκίνητα, καταγράφοντας αύξηση 61% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο ένα χρόνο νωρίτερα.
Ως εκ τούτου, Stellantis, ευρωπαϊκή ιδιοκτήτρια του σήματος Jeep, προχωρά σε συνεργασία με τη Dongfeng για την παραγωγή νέας ηλεκτροκίνητης έκδοσης του εμβληματικού αμερικανικού ελαφρού οχήματος πολλαπλών χρήσεων, με στόχο αγορές στην Κίνα, τη Μέση Ανατολή και τη νοτιοανατολική Ασία. Παράλληλα και άλλες διεθνούς φήμης εταιρείες όπως η Volkswagen, η BMW, η Nissan και η Hyundai αυξάνουν τις εξαγωγές από κινεζικά εργοστάσια με πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα, κατευθύνοντάς τες προς αγορές πέρα από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.Παράλληλα και σύμφωνα με τη Rhodium Group, οι ξένες εταιρείες αντιστοιχούν ήδη σε περίπου τα δύο πέμπτα των κινεζικών εξαγωγών αυτοκινήτων προς την Ευρώπη.
«Η τάση είναι απολύτως σαφής: πολλές ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες που λειτουργούν μέσω κοινοπραξιών χρησιμοποιούν την Κίνα ως παραγωγική βάση για εξαγωγές», δηλώνει ο Ζανγκ Γιου, διευθύνων σύμβουλος της Automotive Foresight, συμβουλευτικής εταιρείας με έδρα τη Σαγκάη. «Το πλεονέκτημα στη μεταποίηση είναι εξαιρετικά μεγάλο».
Επίσης, η Γιούτσιαν Ντινγκ, αναλύτρια της κινεζικής αυτοκινητοβιομηχανίας στην HSBC, περιγράφει τις εξελίξεις ως «παγκόσμια αναδιάταξη της παραγωγικής βάσης», συγκρίσιμη με τη μεταφορά παραγωγής των αμερικανικών αυτοκινητοβιομηχανιών από το Ντιτρόιτ στο Μεξικό τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.«Η Κίνα διαδραματίζει ολοένα και σημαντικότερο ρόλο, όχι απλώς ως φθηνό κέντρο παραγωγής· πρόκειται περισσότερο για τεχνολογική ηγεσία, για το τεράστιο πλεονέκτημα της εφοδιαστικής αλυσίδας και είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί παρόμοια εναλλακτική για τον υπόλοιπο κόσμο» καταλήγει.
Ωστόσο, ο Σάντερ Τορντουάρ, επικεφαλής οικονομολόγος στο Centre for European Reform, προειδοποιεί ότι υπάρχει «πραγματικός κίνδυνος σημαντικά τμήματα της μηχανικής, της παραγωγής, της καινοτομίας και των εφοδιαστικών αλυσίδων στην αυτοκινητοβιομηχανία να καταλήξουν να συγκεντρωθούν ακόμη περισσότερο στην Κίνα» δηλώνει χαρακτηριστικά «Η ΕΕ πρέπει να αποφασίσει εάν είναι διατεθειμένη να αντιμετωπίσει την Κίνα με αυστηρότερη εμπορική και βιομηχανική πολιτική που θα δίνει κίνητρα όχι μόνο στους Κινέζους παραγωγούς να παράγουν στην Ευρώπη, αλλά και στις δικές της πολυεθνικές αυτοκινητοβιομηχανίες να συνεχίσουν να παράγουν στην Ευρώπη»καταλήγει.
