Σε τροχιά εσωτερικής αναταραχής εισέρχεται η γαλλική ακροδεξιά, καθώς η επιστροφή της Μαρίν Λεπέν στον απόλυτο έλεγχο της Εθνικής Συσπείρωσης (RN) επαναπροσδιορίζει τις ισορροπίες ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027.
Το πολιτικό δίδυμο με τον Ζορντάν Μπαρντελά –ο οποίος είχε αναδειχθεί σε βασικό διεκδικητή της επόμενης μέρας– διέρχεται μια φάση εμφανούς ευθραυστότητας.
Η δικαστική εξέλιξη του περασμένου Ιουλίου, η οποία άνοιξε τον δρόμο στη Λεπέν για να διεκδικήσει εκ νέου το ύπατο αξίωμα, ανέτρεψε τα δεδομένα. Όσο η υποψηφιότητά της παρέμενε αβέβαιη, ο Μπαρντελά ενδυναμωνόταν επικοινωνιακά και έχτιζε γέφυρες με τον επιχειρηματικό κόσμο. Πλέον, το κεντρικό ερώτημα αφορά το ποιος χαράζει την τελική γραμμή και ποιος ασκεί τον έλεγχο της προεκλογικής εκστρατείας.
Δύο διαφορετικές οικονομικές σχολές
Το ρήγμα αποτυπώνεται κυρίως στον οικονομικό σχεδιασμό. Ο Μπαρντελά υποστηρίζει μια φιλική προς τις επιχειρήσεις ατζέντα, δίνοντας έμφαση στην αποκλιμάκωση της γραφειοκρατίας και στη σύσφιξη των δεσμών με επενδυτές και εργοδότες. Στον αντίποδα, η Λεπέν επενδύει σε μια πιο κρατικιστική και κοινωνική πλατφόρμα, υποσχόμενη τόνωση της αγοραστικής δύναμης.
Η διαφορά αυτή αποκτά σάρκα και οστά στο συνταξιοδοτικό ζήτημα. Η Λεπέν δεσμεύεται σταθερά για επαναφορά του ορίου συνταξιοδότησης στα 62 έτη για τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων, ενώ ο Μπαρντελά τηρεί επιφυλακτική στάση προτείνοντας διαφορετικές μεταρρυθμίσεις. Το κόμμα καλείται με αυτόν τον τρόπο να ισορροπήσει σε μια λεπτή γραμμή: να διατηρήσει την απήχησή του στα λαϊκά στρώματα χωρίς να αποξενώσει τους οικονομικούς παράγοντες.
Η αποχώρηση που λειτούργησε ως καταλύτης
Το παρασκήνιο αυτό ήρθε στην επιφάνεια στα τέλη Αυγούστου με την παραίτηση του οικονομικού συμβούλου Φρανσουά Ντιρβί από την ομάδα της Λεπέν. Ο Ντιρβί, ο οποίος είχε τοποθετηθεί από τον Μπαρντελά ως βασικός δίαυλος επικοινωνίας με τους επιχειρηματικούς κύκλους, αποχώρησε εν μέσω δημόσιας αντιπαράθεσης για το πρόγραμμα.
Ενώ η Λεπέν παραδέχθηκε ότι δεν επιθυμούσε τη συμμετοχή του στην ομάδα της, στελέχη επιχείρησαν να υποβαθμίσουν το συμβάν. Ωστόσο, η κίνηση αυτή ερμηνεύτηκε ευρέως ως σύμβολο μιας ευρύτερης εσωκομματικής διαπάλης για τον έλεγχο της στρατηγικής και των τελικών αποφάσεων.
Μια συμμαχία υπό πίεση
Παρά τις τριβές, δεν διαφαίνεται οριστικό διαζύγιο. Ο Μπαρντελά διατηρεί την προεδρία του κόμματος και ενεργό ρόλο, ενώ η Λεπέν διεκδικεί την ηγεμονία της γραμμής της.
Το στοίχημα για τη Λεπέν είναι να συσπειρώσει το κόμμα γύro από το δικό της αφήγημα, και για τον Μπαρντελά να διαφυλάξει την ισχύ του χωρίς ανοιχτή σύγκρουση, καθορίζοντας τελικά τη συνοχή της παράταξης απέναντι στις προκλήσεις του 2027.
