Σε φάση επιτάχυνσης έχουν εισέλθει οι ενέργειες των servicers για οριστική διευθέτηση κόκκινων δανείων μέσω πλειστηριασμών, καθώς η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει αύξηση της τάξεως του 41% στο ύψος των δανείων που διευθετήθηκαν μέσω αυτής της διαδικασίας τον τελευταίο χρόνο. Παράλληλα, συνεχίζουν να αυξάνονται τα δάνεια που διευθετούνται μέσω της προστασίας που παρέχει στους δανειολήπτες ο νόμος Κατσέλη.
Η στρατηγική διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους από τις εταιρείες διαχείρισης πιστώσεων (servicers) εισέρχεται σε μια επιθετικότερη φάση ωρίμανσης, γεγονός που αποτυπώνεται στην τελευταία Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, από το συνολικό χαρτοφυλάκιο των 91,3 δισ. ευρώ που διαχειρίζονται οι εταιρείες του κλάδου, το συντριπτικά μεγαλύτερο τμήμα, ύψους 81,5 δισ. ευρώ, αφορά ανοίγματα που έχουν ανατεθεί για λογαριασμό αγοραστών πιστώσεων (funds).
Το μέγεθος αυτό παραμένει πρακτικά αμετάβλητο σε σχέση με τα 81,6 δισ. ευρώ του Ιουνίου 2025. Ο πυρήνας της μεταστροφής εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η δεξαμενή των ρυθμισμένων δανείων, η οποία ανέρχεται πλέον στο 22,1% του χαρτοφυλακίου των funds (περίπου 18 δισ. ευρώ), καταγράφοντας ελαφρά πτώση από το 23,4% του 2025.
Οριστικές διευθετήσεις με αυξημένους πλειστηριασμούς
Οι οριστικές διευθετήσεις αποτελούν το πεδίο όπου συντελούνται οι πλέον ραγδαίες ανακατατάξεις. Ο συνολικός όγκος τους διατηρήθηκε σταθερός στα 11,1 δισ. ευρώ τόσο τον Ιούνιο του 2026 όσο και τον Ιούνιο του 2025. Ωστόσο, η προσφυγή σε πλειστηριασμούς παρουσίασε κατακόρυφη άνοδο, καταλαμβάνοντας πλέον το 28% των οριστικών διευθετήσεων το 2026, από 19,8% την προηγούμενη χρονιά.
Σε απόλυτους αριθμούς, τα δάνεια που οδηγήθηκαν σε πλειστηριασμό εκτινάχθηκαν από τα 2,20 δισ. ευρώ στα 3,11 δισ. ευρώ, σημειώνοντας άλμα της τάξης του 41% μέσα σε μόλις δώδεκα μήνες. Στον αντίποδα, οι συναινετικοί διακανονισμοί απαιτήσεων συρρικνώθηκαν δραστικά, υποχωρώντας στο 11,1% το 2026 έναντι 24,2% το 2025.
Η δραματική αυτή αύξηση των πλειστηριασμών δεν συνιστά απλώς μια αλλαγή διάθεσης των servicers, αλλά συνδέεται και με τις αλλαγές στην απονομή της Δικαιοσύνης. Η εφαρμογή του Νέου Δικαστικού Χάρτη, η ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας και οι τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας περιόρισαν δραστικά τον χρόνο εκδίκασης των υποθέσεων και τα περιθώρια νομικής παρέλκυσης. Αυτή η θεσμική επιτάχυνση άνοιξε τον δρόμο στους servicers να υλοποιήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια με πολύ ταχύτερους ρυθμούς, προχωρώντας στη ρευστοποίηση των εξασφαλίσεων που λίμναζαν για χρόνια.
Ο νόμος Κατσέλη καλά κρατεί...
Πάντως, η νομική προστασία διατηρεί τη μερίδα του λέοντος στις οριστικές διευθετήσεις, παρουσιάζοντας μάλιστα αύξηση. Οι ρυθμίσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας ανήλθαν στο 59,5% (6,60 δισ. ευρώ) το 2026, από 55,1% (6,12 δισ. ευρώ) το 2025.
Στη συγκεκριμένη κατηγορία εντάσσονται κυρίως οι ρυθμίσεις που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη (ν. 3869/2010). Παρότι το νομικό αυτό πλαίσιο έχει πάψει προ πολλού να δέχεται νέες αιτήσεις, ο αρχικός όγκος των υποθέσεων που κάλυψε ήταν τεράστιος. Ως αποτέλεσμα, τα δικαστήρια συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να εκδίδουν αποφάσεις για παλιές, εκκρεμείς υποθέσεις του νόμου Κατσέλη, διατηρώντας το σχετικό χαρτοφυλάκιο σε ιδιαιτέρως υψηλά επίπεδα.
Μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις με κούρεμα
Σε ό,τι αφορά τις συναινετικές λύσεις, η στόχευση επικεντρώνεται πλέον στον ρεαλισμό της αποπληρωμής. Οι μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις (διάρκειας άνω των δύο ετών) υποχώρησαν στα 6,1 δισ. ευρώ (33,7% των ρυθμίσεων) το 2026, από 7,1 δισ. ευρώ (37,2%) το 2025.
Μέσα σε αυτή τη δεξαμενή, ωστόσο, η μερική διαγραφή οφειλής («κούρεμα») εδραιώθηκε ως το βασικότερο εργαλείο εξυγίανσης, καταλαμβάνοντας το 46,6% το 2026 (περίπου 2,8 δισ. ευρώ), αυξημένο από το 41,6% του προηγούμενου έτους. Οι διαχειριστές πιστώσεων επιλέγουν όλο και συχνότερα την απομείωση του κεφαλαίου για να καταστήσουν την οφειλή βιώσιμη.
Την ίδια στιγμή, εργαλεία όπως η παράταση διάρκειας διαμορφώθηκαν στο 23,8% το 2026 (από 23,3% το 2025) και ο διαχωρισμός οφειλής στο 23,2% (από 27,1% το 2025).
Αντίστροφα, οι προσωρινές λύσεις περιθωριοποιούνται. Οι βραχυπρόθεσμες ρυθμίσεις περιορίστηκαν στα 0,8 δισ. ευρώ το 2026, από 0,9 δισ. ευρώ το 2025, με σχεδόν τις μισές (46,1% το 2026 και 50,1% το 2025) να αφορούν απλώς κεφαλαιοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Οι συνολικές ανακτήσεις διατηρήθηκαν στα 1,8 δισ. ευρώ και τα δύο εξάμηνα αναφοράς, αλλά με αυξημένες τις ρευστοποιήσεις εξασφαλίσεων και τις διαγραφές ανοιγμάτων το 2026.
