Εντατικοποιούνται οι πιέσεις από τις ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές προς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με στόχο την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων που πηγάζουν από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Καθώς η Ευρώπη πλήττεται από επανειλημμένα κύματα καύσωνα, ξηρασίες, πλημμύρες και καταστροφικές πυρκαγιές, οι ρυθμιστικές αρχές ζητούν αυστηρότερη ενσωμάτωση των κλιματικών παραγόντων στα μοντέλα πιστωτικού κινδύνου και τιμολόγησης.
Ωστόσο, οι τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα σοβαρό θεσμικό εμπόδιο: τους αυστηρούς κανόνες προστασίας προσωπικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένου του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR) και της εθνικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με στελέχη του κλάδου, η πρόσβαση σε κρίσιμες πληροφορίες –όπως η λεπτομερής ασφαλιστική κάλυψη των πελατών και η ακριβής φυσική κατάσταση των ενεχυριασμένων ακινήτων– καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη, προσθέτοντας ένα επιπλέον επίπεδο πολυπλοκότητας στην αποτίμηση των πιθανών ζημιών.
Γεωγραφική έκθεση, ασυμμετρία διάρκειας και ο κίνδυνος των 30 ετών
Στη Γαλλία, όπου καταγράφηκαν θανατηφόρες πυρκαγιές, η εποπτική αρχή ACPR –δια του διευθυντή κινδύνων και έρευνας Ζαν Μπουασινό– απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα να αποκτήσουν σαφέστερη εικόνα για τη γεωγραφική κατανομή της έκθεσής τους, εντοπίζοντας επακριβώς τα περιουσιακά στοιχεία που χρηματοδοτούνται ή λειτουργούν ως εξασφαλίσεις. Το ύψος των ενδεχόμενων ζημιών συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη ασφάλειας, η οποία αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας.
Παρ' όλα αυτά, αναδύεται μια επικίνδυνη ασυμμετρία χρονικού ορίζοντα μεταξύ τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών. Όπως επισημαίνει ο Ντιρκ Μπρούντερς από την ΕΚΤ και ο Αντέρ Τέρνερ (πρόεδρος της Chubb Europe), οι ασφαλιστικές δύνανται να αναπροσαρμόζουν ετησίως τα ασφάλιστρα ή να διακόπτουν συμβόλαια, ενώ οι τράπεζες παραμένουν εκτεθειμένες σε στεγαστικά δάνεια διάρκειας έως και 30 ετών. Στο διάστημα αυτό, ο φυσικός κίνδυνος ενός ακινήτου μεταβάλλεται δραστικά χωρίς να αποτυπώνεται στους αρχικούς όρους.
Επιπλέον, η αναλύτρια Γκρέις Όσμπορν προειδοποιεί ότι οι ζημιές από δασικές πυρκαγιές δεν καλύπτονται από κρατικά συστήματα αποζημίωσης σε Ισπανία και Γαλλία, αφήνοντας ακάλυπτα τα μακροπρόθεσμα χαρτοφυλάκια. Στο ίδιο μήκος κύματος, η Triodos Bank εκτίμησε ότι τα φετινά κύματα καύσωνα ενδέχεται να μειώσουν το ευρωπαϊκό ΑΕΠ κατά 1% (περίπου 180 δισ. ευρώ), με την Allianz να σημειώνει ότι μόνο ο Ιούνιος αφαίρεσε 0,3 ποσοστιαίες μονάδες από την οικονομική παραγωγή.
Εσωτερικά μοντέλα, προβλέψεις και η προετοιμασία των τραπεζών
Για να θωρακιστούν απέναντι στην κρίση, κορυφαίοι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι αναπτύσσουν εσωτερικά μοντέλα κινδύνου. Η Deutsche Bank ενσωματώνει τους κλιματικούς παράγοντες στην αξιολόγηση των εξασφαλίσεων πριν από κάθε εκταμίευση δανείου, ενώ άλλοι όμιλοι καταγράφουν σχολαστικά τη γεωγραφική θέση κατοικιών και βιομηχανιών.
Παράλληλα, καταγράφονται έμπρακτες κινήσεις ενίσχυσης των κεφαλαιακών αποθεματικών:
-
Η UniCredit προχώρησε στη δημιουργία πρόσθετων προβλέψεων ύψους 100 εκατ. ευρώ για την κάλυψη κλιματικών κινδύνων, απαιτώντας παράλληλα από επιχειρηματικούς πελάτες την προσαρμογή της στρατηγικής τους.
-
Η Groupe BPCE, μέσω της Βαλερί Κομπ-Σαντονζά, επικεντρώνει τις προσπάθειές της στη στενή συνεργασία με μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις τοπικές συνθήκες, σε αντίθεση με τις μεγαλύτερες εταιρείες που διαθέτουν αυξημένη ετοιμότητα διαχείρισης.
