Σε κίνδυνο βρίσκεται η ευρωπαϊκή ορυζοκαλλιεργεία. Η αύξηση των εισαγωγών ρυζιού από τρίτες χώρες, λόγω των πολλών διεθνών συμφωνιών που έχει συνάψει η ΕΕ οδηγεί στη μείωση των τιμών των δύο χωρών που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τα Ευρωπαϊκά παράγωγα που έχουν μεγαλύτερο κόστος .
Η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής παραγωγής περιορίζεται και λόγω των πολύ υψηλών προτύπων που ακολουθούνται στην ευρωπαϊκή γεωργία.
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας Mercosur, έγιναν μεγάλες εισαγωγές ρυζιού από χώρες της Λατινικής Αμερικής, της τάξεως των 1,7 εκατομμυρίων τόνων. Οι ποσότητες αυτές εισήχθησαν χωρίς δασμούς, με αποτέλεσμα να πωλούνται σε τιμές πολύ χαμηλές από το Βρετανό ρυζιού.
Λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, πολλά παράγωγα στρέφονται στις ποικιλιές Japonica, που δεν καλλιεργούνται στη Λατινική Αμερική. Ομως και αυτή η επιλογή είναι επισφαλής καθώς το άλλο ρύζι χάνει συνεχώς μερίδιο αγοράς.
Ενώσεις παραγωγών ρυζιού ζητούν αλλαγή πολιτικής από την ΕΕ, μέτρα σε εθνικό επίπεδο για την αντιμετώπιση του υψηλότερου κόστους και της συνολικής στήριξης της ευρωπαϊκής παραγωγής.
