Σε παγίδα εξελίσσεται ο χρόνος της μεταφοράς των χρημάτων και της υποβολής της δήλωσης στις περιπτώσεις των χρηματικών δωρεών από γονείς σε παιδιά, καθώς η ΑΑΔΕ λειτουργεί αντίθετα με σχετική δικαστική απόφαση.
Ενώ το δικαστήριο έκρινε ότι κατά τη δωρεά/χρηματική γονική παροχή η μεταφορά των χρημάτων μπορεί να γίνει και μετά την υποβολή της φορολογικής δήλωσης, οι ΔΟΥ τιμωρούν με φόρο όσους δεν συγχρονίζουν τη μεταφορά των χρημάτων με την υποβολής της δήλωσης.
Το μήνυμα που στέλνεται προς τους φορολογούμενους, είναι να επιλέξουν τον συγχρονισμό, προκειμένου να αποφύγουν την καταλογισμό φόρων από την εφορία και στη συνέχεια να διεκδικούν στα δικαστήρια τη διαγραφή τους.
Το αλαλούμ
Στις 14 Ιανουαρίου 2024 υποβλήθηκε ψηφιακά, μέσω της πλατφόρμας «myProperty», δήλωση φόρου γονικής παροχής χρηματικού ποσού 35.000 ευρώ από γονέα προς την κόρη του, με αρμόδια τη ΔΟΥ Ζακύνθου. Ωστόσο, η τραπεζική μεταφορά των χρημάτων ολοκληρώθηκε δύο ημέρες αργότερα, στις 16 Ιανουαρίου 2024.
Όταν η Δ.Ο.Υ. Ζακύνθου ζήτησε τα δικαιολογητικά τον Απρίλιο του ίδιου έτους, διαπίστωσε τη χρονική αναντιστοιχία και ερμηνεύοντας αυστηρά τον νόμο, η Εφορία έκρινε ότι κατά την ημερομηνία υποβολής της δήλωσης (14/1) δεν είχε πραγματοποιηθεί η μεταφορά.
Κατά συνέπεια, δεν αναγνώρισε την απαλλαγή από τον φόρο και τον Σεπτέμβριο του 2025 καταλόγισε φόρο 10% επί του ποσού των 35.000 ευρώ.
Η φορολογούμενη κατέφυγε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, υποστηρίζοντας ότι η μεταφορά, αν και ετεροχρονισμένη κατά 48 ώρες, αφορούσε ξεκάθαρα την επίμαχη γονική παροχή, χωρίς να προκύπτει καμία αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας.
Η ΔΕΔ, με την υπ' αριθμόν 238/2026 απόφασή της (20 Ιανουαρίου 2026), απέρριψε την προσφυγή, υποστηρίζοντας ότι βάσει του νομοθετικού πλαισίου, όπως το ερμήνευσε η σχετική εγκύκλιος του διοικητή της ΑΑΔΕ, η δήλωση πρέπει να υποβάλλεται με την παράδοση των χρημάτων.
Εφόσον εν προκειμένω η δήλωση προηγήθηκε της τραπεζικής κίνησης, η φορολογική αρχή θεώρησε ορθή την επιβολή του φόρου.
Άλλη άποψη έχει το δικαστήριο
Λίγες μέρες νωρίτερα, το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με απόφαση που δημοσιοποιήθηκε στις αρχές Ιανουαρίου, έκρινε διαφορετικά σε πανομοιότυπη υπόθεση.
Συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθμ. 1703/2025 απόφασή του, ακύρωσε τον καταλογισμό φόρου ύψους 7.700 ευρώ για γονική παροχή 77.000 ευρώ, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί για αγορά πρώτης κατοικίας.
Στην περίπτωση εκείνη, η δήλωση είχε υποβληθεί στις 21 Ιανουαρίου 2022 και η τραπεζική μεταφορά πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Ιανουαρίου 2022.
Η εφορία είχε υποστηρίξει ότι η μεταγενέστερη μεταφορά χρημάτων αναιρούσε την απαλλαγή έως 800.000 ευρώ, και επέβαλε φόρο 10%.
Το δικαστήριο, ωστόσο, έκρινε ότι η μεταφορά έγινε εντός εύλογου και σύντομου χρονικού διαστήματος, ότι η χρήση των χρημάτων αποδείχθηκε πλήρως και ότι η σχετική εγκύκλιος της ΑΑΔΕ (Ε2077/2022) δεν έχει κανονιστική ισχύ, καθώς αποτελεί εσωτερικό έγγραφο οδηγιών και όχι δεσμευτικό κανόνα δικαίου.
Κατά συνέπεια, αναγνώρισε την εφαρμογή της απαλλαγής και ακύρωσε το πρόστιμο.
Καθώς υπάρχει διάσταση μεταξύ της θέσης της ΑΑΔΕ και της δικαστικής απόφασης, το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών θα πρέπει να αποσαφηνίσει το ζήτημα και να εκλείψουν οι αντιδικίες φορολογουμένων και φορολογικής αρχής.
