Την ανάγκη για μια ενεργητική και συνεκτική ελληνική στρατηγική απέναντι στις μεθοδευμένες κινήσεις της Τουρκίας αναδεικνύει η Άννα Διαμαντοπούλου, σε άρθρο της στο «Βήμα της Κυριακής», με αφορμή την απόφαση της Άγκυρας για τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και στην περιοχή του Καστελόριζου.
Η πρώην υπουργός ξεκαθαρίζει ότι η επιδίωξη ειρηνικών σχέσεων αποτελεί κοινή επιθυμία, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η στάση αυτή δεν πρέπει να οδηγεί σε άρνηση της πραγματικότητας. Όπως εξηγεί, οι τουρκικές αποφάσεις δεν είναι τυχαίες, αλλά εντάσσονται στο πλαίσιο της προβολής της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της αμφισβήτησης της επήρειας των ελληνικών νησιών, αποτελώντας ένα ακόμη βήμα προσδίδει πρακτικό περιεχόμενο στις τουρκικές αξιώσεις.
Αν και η Τουρκία δεν αποκτά νομικά κυριαρχικά δικαιώματα μέσω προεδρικών διαταγμάτων, επιχειρεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ασκεί δικαιοδοσία εκεί όπου δεν τη διαθέτει, συγκροτώντας ουσιαστικά μια «σκιώδη ΑΟΖ». Η κ. Διαμαντοπούλου κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο τα τετελεσμένα να επιβληθούν σταδιακά μέσω της συνήθειας και της πρακτικής κανονικότητας, φέρνοντας ως παράδειγμα την πιθανή παρεμπόδιση Ελλήνων αλιέων ή ξένων σκαφών από τουρκικές περιπόλους.
Για την αντιμετώπιση της κατάστασης, προτείνει την άμεση διπλωματική κινητοποίηση προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, τους φορείς της Μεσογείου και την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Κάγια Κάλλας, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν), καθώς και την παρουσίαση πλήρους φακέλου με χάρτες και νομική τεκμηρίωση από τις ελληνικές πρεσβείες στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Η ηρεμία είναι στρατηγική επιλογή. Η ακινησία δεν είναι στρατηγική.
Καταληκτικά, κάνει αναφορά στη χρήση της ήπιας ισχύος (soft power), φέρνοντας ως παράδειγμα την τουρκική προβολή της «σπηλιάς του Ομήρου» με αφορμή τη διεθνή επικαιρότητα, τονίζοντας ότι η γεωπολιτική ασκείται εξίσου με σύμβολα, ιστορία και πολιτισμό.
