Αν μπορούσε να γίνει μια σφυγμομέτρηση μεταξύ πολιτικών παραγόντων, όλων των χώρων, ακόμα και το τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου, για τον χρόνο που θεωρούν πιθανότερο να διεξαχθούν εκλογές, ασφαλώς η πλειονότητα θα έδειχνε το φθινόπωρο.
Και αυτό καθώς για ένα τρίμηνο προηγουμένως καλλιεργείτο κλίμα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες (σ.σ. ακόμα και στα τέλη Σεπτεμβρίου) είτε με διαρροές του Μαξίμου, είτε με ενέργειες (πυκνές περιοδείες μέσα στο καλοκαίρι, συγκρότηση ψηφοδελτίων, επίσπευση του κυβερνητικού έργου) που παρέπεμπαν ευθέως σε εκλογές νωρίτερα από τη λήξη της δεύτερης θητείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Βεβαίως, ταυτόχρονα ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027.
Το κρίσιμο δίλημμα
Τι συνέβη λοιπόν, και ενώ όλες οι δυνάμεις ήταν σε διάταξη μάχης για το φθινόπωρο, το σενάριο των πρόωρων εκλογών «κάηκε» στα τέλη Ιουλίου; Κατ’ αρχάς πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου, δεν έδωσαν στο Μαξίμου τα αποτελέσματα που ήθελε. Διαφορετικά, επισημαίνουν, ο Κυρ. Μητσοτάκης θα επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί εκλογικά το «παράθυρο» ευκαιρίας.
Με αυτό το δεδομένο, το Μαξίμου έπρεπε να αποφασίσει πάνω στο δίλημμα: περισσότερος χρόνος για βελτίωση της εικόνας της κυβέρνησης ή εκλογές το φθινόπωρο για να μην διευρυνθεί η φθορά;
Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι η απόφαση ελήφθη ώστε αφενός τα θετικά μέτρα για διάφορες κοινωνικές ομάδες που θα εξαγγελθούν από τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ να φανούν στις τσέπες των ωφελούμενων, οπότε η εκλογική τους απήχηση να είναι μεγαλύτερη και αφετέρου προκειμένου να υπάρχει χρόνος για νέες παροχές σε κρίσιμα εκλογικά ακροατήρια στις αρχές του 2027, σύμφωνα με τον δημοσιονομικό χώρο που θα εξασφαλιστεί το 2026.
Και όπως συμβαίνει με κάθε κρίσιμη επιλογή, η ευστοχία της κρίνεται εκ του αποτελέσματος και επί του προκειμένου από το τι θα βγάλουν οι κάλπες του 2027.
Γ.Δ.
