Η είσοδος των γυναικών στα ελληνικά κέντρα λήψης αποφάσεων σφραγίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50. Στις 29 Φεβρουαρίου 1956, η Λίνα Τσαλδάρη ορκίστηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στο κυβερνητικό σχήμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η τοποθέτησή της αυτή σηματοδότησε τη σελίδα αλλαγής για την εγχώρια πολιτική σκηνή, καθώς χρίστηκε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε υπουργικό χαρτοφυλάκιο στη χώρα μας.
Ήδη είχαν προηγηθεί μερικά δειλά αλλά σημαντικά βήματα προς την ισότητα. Στις αναπληρωματικές εκλογές της Θεσσαλονίκης, στις 18 Ιανουαρίου 1953, η Ελένη Σκούρα είχε γράψει ιστορία ως η πρώτη Ελληνίδα βουλεύτρια. Η Τσαλδάρη συνέχισε αυτή τη διαδρομή, διευρύνοντας την εκπροσώπηση των γυναικών από τα κοινοβουλευτικά έδρανα έως το υπουργικό συμβούλιο.
Το σημείο καμπής των εκλογών του 1956
Το 1956 αποτέλεσε έτος-σταθμό, καθώς ήταν η πρώτη φορά που οι Ελληνίδες προσήλθαν στις κάλπες ως ψηφοφόροι σε εθνικό επίπεδο. Εκείνη τη χρονιά εξελέγησαν δύο γυναίκες βουλεύτριες: η Λίνα Τσαλδάρη με το ψηφοδέλτιο της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης (ΕΡΕ) και η Βάσω Θανασέκου εκπροσωπώντας την ΕΔΑ.
Αμέσως μετά την εκλογική διαδικασία, η αξιοποίηση της Τσαλδάρη στην κυβέρνηση εδραίωσε τη γυναικεία παρουσία στη διοίκηση του κράτους.
Οικογενειακές καταβολές και ανθρωπιστική δράση
Η Λίνα Τσαλδάρη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1887. Πατέρας της ήταν ο ιστορικός και πολιτικός Σπυρίδων Λάμπρος. Το 1919 παντρεύτηκε τον Παναγή Τσαλδάρη, ο οποίος μετέπειτα ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας.
Πριν την ενεργό ανάμειξή της με τα κοινά, εστίασε τη δραστηριότητά της στην κοινωνική μέριμνα. Συνεργάστηκε με φιλανθρωπικούς φορείς και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ενώ κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου πρόσφερε τις υπηρεσίες της ως νοσηλεύτρια σε έκτακτα στρατιωτικά νοσοκομεία. Στα χρόνια της Κατοχής (1941–1944), ανέλαβε την προεδρία της Εφορείας Μαθητικής Αντιλήψεως, μεριμνώντας για τη διατροφή και την υποστήριξη των μαθητών σε μια ιδιαίτερα σκληρή περίοδο.
Το έργο στο Υπουργείο Πρόνοιας
Η θητεία της στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας διαρκεί έως τις 5 Μαρτίου 1958. Διαχειρίστηκε τομέα με κρίσιμες προκλήσεις για τη μεταπολεμική κοινωνία, εστιάζοντας στη στήριξη των ευάλωτων ομάδων, την ανακούφιση από τη φτώχεια και την περίθαλψη.
Αν και η υπουργοποίησή της δεν εξάλειψε άμεσα τις καθεστηκυίες κοινωνικές ανισότητες, κατάφερε να καταρρίψει το θεσμικό εμπόδιο της γυναικείας συμμετοχής στην εκτελεστική εξουσία. Η Τσαλδάρη επανεξελέγη βουλεύτρια το 1958, συνεχίζοντας τη σταθερή της προσήλωση στα κοινωνικά ζητήματα.
Διεθνής παρουσία και παρακαταθήκη
Η δράση της επεκτάθηκε και εκτός ελληνικών συνόρων. Με βάση τα στοιχεία από το αρχείο της στο Ίδρυμα Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής, συμμετείχε στην ελληνική αποστολή στον ΟΗΕ τα έτη 1955 και 1958.
Την περίοδο 1966–1975 διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γυναικείων Σωματείων – Λεσχών, διατηρώντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών. Το προσωπικό της αρχείο (που καλύπτει τα έτη 1914–1981) διασώζει αλληλογραφία, έγγραφα και δημοσιεύματα γύρω από την πολιτική, την πρόνοια και τους γυναικείους αγώνες.
Η Λίνα Τσαλδάρη απεβίωσε στις 17 Οκτωβρίου 1981. Μαζί με την Ελένη Σκούρα αποτελούν τους δύο θεμέλιους λίθους στην ιστορία της ισότητας και της γυναικείας εκπροσώπησης στην Ελλάδα.
