Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής να αποφύγει τη σύγκρουση με το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα μπορεί να έδωσε μια προσωρινή ανάσα στην Κουμουνδούρου, δεν έκλεισε όμως το βασικό εσωκομματικό μέτωπο. Αντίθετα, ανέδειξε το κύριο δίλημμα: θα παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτόνομος πολιτικός παίκτης ή θα διαλυθεί;
Σε αυτό το ερώτημα ο Παύλος Πολάκης φαίνεται να έχει ήδη δώσει τη δική του απάντηση. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του δεν στρέφονται μόνο κατά της ηγεσίας Φάμελλου, αλλά και κατά της στρατηγικής που αντιμετωπίζει ως μονόδρομο τη συνύπαρξη με τον Αλ. Τσίπρα (σ.σ. ο οποίος πάντως αποκλείει συνεργασίες με πολιτικούς φορείς).
Προμήνυμα νέων συγκρούσεων
Σε αυτό το ήδη εκρηκτικό σκηνικό, ο Π. Πολάκης εμφανίζεται αποφασισμένος να ανοίξει νέο κύκλο εσωκομματικών συγκρούσεων. Η χθεσινή τηλεοπτική εμφάνισή του στο OPEN δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών. Ο βουλευτής Χανίων αμφισβήτησε ευθέως τη γραμμή που ακολουθεί η ηγεσία, διερωτώμενος πώς είναι δυνατόν ένας πρόεδρος κόμματος να εμφανίζεται να στηρίζει ένα άλλο πολιτικό εγχείρημα, ενώ δεν έκρυψε την οργή του για τις αποφάσεις που λαμβάνονται στην Κουμουνδούρου.
Οι επιθέσεις του προς τον Σωκράτη Φάμελλο ήταν σκληρές. Επικαλέστηκε τη δημοσκοπική κατάρρευση του κόμματος, υποστηρίζοντας ότι η σημερινή ηγεσία αδυνατεί να ανακόψει την πτωτική πορεία. Παράλληλα, επιχείρησε να εμφανιστεί ως εκφραστής της ανάγκης για πολιτική ανασυγκρότηση, υπογραμμίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει ιστορία, πολιτικό αποτύπωμα και λόγους ύπαρξης που δεν μπορούν να ακυρωθούν από τις τρέχουσες δυσκολίες.
Τέλος αναμονής
Πίσω όμως από τις δημόσιες δηλώσεις εξελίσσεται ένα πολύ πιο σύνθετο παρασκήνιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην υπουργός θεωρεί ότι η περίοδος αναμονής έχει τελειώσει και πως απαιτούνται άμεσες και ριζικές αποφάσεις. Στο πλευρό του φέρονται να βρίσκονται στελέχη με σημαντική επιρροή στον κομματικό μηχανισμό, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Παππάς και η Ρένα Δούρου, οι οποίοι, ούτως ή άλλως, έχουν αποκλειστεί από την ΕΛΑΣ.
Το στρατόπεδο αυτό φέρεται αποφασισμένο να δώσει μάχη μέχρι τέλους για τον έλεγχο του ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμώντας ότι η εκλογική κάθοδός του είναι προϋπόθεση για την ύπαρξή του στο πολιτικό σκηνικό.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η εικόνα ενός κόμματος που διαλύεται αργά αλλά σταθερά παραμένει κυρίαρχη. Και αν κάτι θεωρείται βέβαιο για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις εκ των έσω, είναι ότι τα επόμενα επεισόδια της εσωκομματικής σύγκρουσης βρίσκονται προ των πυλών.
Γιάννης Δήμου
