Μετά τα μνημόνια η Ελλάδα έχασε τη μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο, αξιοποιώντας τους πρωτοφανείς πόρους που είχε στη διάθεσή της. Τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία περιέγραψε ο πρωην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης κατά τη χθεσινή παρουσίαση του νέου βιβλίου του «Μετά τα Μνημόνια – Οι Χαμένες Ευκαιρίες: Κείμενα πολιτικής 2018-2025», που έγινε στην ΕΣΗΕΑ.
Ο πρώην υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών επί κυβερνήσεων Σημίτη, άσκησε έντονη κριτική στον τρόπο αξιοποίησης των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο τους στην αξιοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που εξακολουθούν να αποδυναμώνουν τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας
Στην παρουσίαση του βιβλίου συμμετείχε ο πρώην υπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος στάθηκε ιδιαίτερα στις θεσμικές αδυναμίες της χώρας, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση για τη λειτουργία των θεσμών και την ποιότητα της διακυβέρνησης. Συνέδεσε τις αδυναμίες αυτές με την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική ευημερία, υπογραμμίζοντας την επίδραση τους στο σχεδιασμό στρατηγικής για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της χώρας και της οικονομίας της
Ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε στον Νίκο Χριστοδουλάκη, τον οποίο χαρακτήρισε ένα «υβρίδιο με μεγάλο ενδιαφέρον», με ισχυρές πολιτικές απόψεις και αξιακές ευαισθησίες. Στάθηκε στην περίοδο μετά το 2018 και στη σπουδή με την οποία ανακοινώθηκε η επιστροφή στην κανονικότητα, αμέσως μετά την έξοδο από τα Μνημόνια.
Η βιασύνη αυτή, όπως υποστήριξε, «έθεσε φραγμό στην αφομοίωση των διδαγμάτων της οικονομικής κρίσης», καθώς επικράτησε η αντίληψη ότι η χώρα είχε ήδη «νοσήσει», είχε αποκτήσει «ανοσία» και διέθετε πλέον τους μηχανισμούς για να απολαύσει τη νέα κανονικότητα. Ομως η πραγματική πρόκληση ήταν να αξιοποιηθεί η εμπειρία της κρίσης για τη διαμόρφωση μιας νέας οικονομικής αντίληψης, που θα απέτρεπε την επανάληψή της και θα επέτρεπε στη χώρα να καλύψει το χαμένο έδαφος.
Ο κ. Βενιζέλος στάθηκε ιδιαίτερα στις μεγάλες δυνατότητες που δημιουργήθηκαν μετά το 2019, χάρη στη συσσώρευση ευρωπαϊκών πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και την Κοινή Αγροτική Πολιτική, αλλά και στη δημοσιονομική ευελιξία της περιόδου της πανδημίας. Παρά τη μείωση της ανεργίας και τις θετικές οικονομικές επιδόσεις, η αναμενόμενη αναπτυξιακή «εκτίναξη» δεν ήρθε, όπως υποστήριξε, παρότι «μοιράστηκε τόσο χρήμα, όσο απορροφήθηκε από την οικονομία την περίοδο της κρίσης».
Επέκρινε τον τρόπο διάθεσης των επιδοτήσεων, κάνοντας λόγο για «αμφίβολα κριτήρια». Εστίασε επίσης στις θεσμικές αδυναμίες της χώρας. «Έχουμε περάσει επτά χρόνια σε μια διαρκή θεσμική σύγκρουση», σημείωσε, με αναφορές στη λειτουργία της Βουλής, της Δικαιοσύνης, των ανεξάρτητων αρχών και στις σχέσεις της χώρας με ευρωπαϊκούς οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
