Χωρίς καθαρό νικητή και με την εξασφάλιση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να μετατρέπεται σε δύσκολη εξίσωση ολοκληρώθηκε η εκλογική διαδικασία στο Ισραήλ. Το πολιτικό σκηνικό παραμένει κατακερματισμένο, καθώς ούτε ο απερχόμενος πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου (με 53 έδρες στο στρατόπεδό του) ούτε ο βασικός αντίπαλός του Γκάντι Άιζενκοτ (με 48 έδρες) συγκεντρώνουν τις 61 έδρες που απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Κνεσέτ.
Αν και οι δύο ηγέτες θεωρούνται επικρατέστεροι για να λάβουν την αρχική εντολή, ο Πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ διατηρεί τη συνταγματική διακριτική ευχέρεια να αναθέσει τη διερευνητική εντολή σε άλλον πολιτικό παράγοντα.
Οι επιλογές και τα εμπόδια για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου
Ο δεξιός συνασπισμός του Νετανιάχου, με κορμό το κόμμα Λικούντ (27 έδρες) και τη στήριξη ακροδεξιών και υπερορθόδοξων σχηματισμών, κατέλαβε την πρώτη θέση. Ωστόσο, για να παραμείνει στην εξουσία, υποχρεούται να βρει ερείσματα στην αντιπολίτευση, όπου τα περιθώρια ελιγμών είναι περιορισμένα:
-
«Μπλοκ της Αλλαγής»: Τα τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης διεξήγαγαν προεκλογικό αγώνα με κεντρικό σύνθημα την απομάκρυνση του Νετανιάχου. Η αριστερή παράταξη του Γιαΐρ Γκολάν (8 έδρες) αποκλείει κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας.
-
Άβιγκντορ Λίμπερμαν (7 έδρες): Ο πρώην σύμμαχος του πρωθυπουργού ξεκαθαρίζει ότι συναινούν μόνο σε σιωνιστική κυβέρνηση «χωρίς τον Μπίμπι».
-
Ναφτάλη Μπένετ - Κεντροδεξιό «Μαζί» (12 έδρες): Παρά τις αρχικές ασαφείς τοποθετήσεις για ενδεχόμενη σύμπραξη υπό όρους, ο πρώην πρωθυπουργός άλλαξε στάση, απομακρυνόμενος από το σενάριο αυτό.
-
Συμφωνία εναλλαγής με τον Άιζενκοτ (21 έδρες): Αν και συζητείται το μοντέλο διαμοιρασμού της πρωθυπουργίας —όπως είχε συμβεί το 2020 μεταξύ Νετανιάχου και Μπένι Γκαντς, προτού καταρρεύσει εντός έτους— ο Άιζενκοτ έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να υπηρετήσει υπό τον Νετανιάχου.
-
Αραβικά κόμματα (19 έδρες): Παρότι ο Νετανιάχου είχε επιχειρήσει προσεγγίσεις το 2015 και το 2021, στη συγκεκριμένη αναμέτρηση τα κατηγόρησε ανοιχτά για εκλογική νοθεία, καθιστώντας μια τέτοια σύμπραξη εξαιρετικά απίθανη.
Τα σενάρια διακυβέρνησης υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ
Ο πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων εξετάζει εναλλακτικές οδούς για τη συγκρότηση κυβερνητικού σχήματος, αντιμετωπίζοντας παράλληλα σημαντικές ιδεολογικές και τακτικές προκλήσεις:
-
Κυβέρνηση μειοψηφίας με αραβική στήριξη: Τα δύο αραβικά ψηφοδέλτια εξέφρασαν διαθεσιμότητα για παροχή ψήφου ανοχής ή συνεργασίας. Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή συναντά τη σθεναρή αντίδραση των Μπένετ και Λίμπερμαν. Επιπλέον, ως στρατιωτικός, ο Άιζενκοτ ενδέχεται να βρεθεί σε σύγκρουση με τους αραβικούς σχηματισμούς σε περίπτωση νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα.
-
Συμμαχία με το μετριοπαθές ισλαμικό Raam (8 έδρες): Ο ηγέτης του, Μανσούρ Αμπάς (ο οποίος είχε συμμετάσχει στην κυβέρνηση Λαπίντ το 2021 και περιλαμβάνει στην ψηφοδέλτιό του πρώην ανώτερο αξιωματικό της αστυνομίας), αποτελεί πιθανό εταίρο, παρότι ο Άιζενκοτ είχε εκφράσει επιφυλάξεις προεκλογικά.
-
Προσεταιρισμός των Υπερορθόδοξων: Για να συμπληρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, ο Άιζενκοτ θα μπορούσε να διαπραγματευτεί με τα υπερορθόδοξα κόμματα της δεξιάς, με αντάλλαγμα υποχωρήσεις στο ακανθώδες ζήτημα της απαλλαγής τους από τη στρατιωτική θητεία.
-
Μεγάλος Συνασπισμός: Το σενάριο να ηγηθεί ο ίδιος μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας προσκρούει στην άρνηση του Νετανιάχου να παραμερίσει, ενώ δεν διαφαίνονται τάσεις ανεξαρτητοποίησης βουλευτών από το Λικούντ.
Την ίδια ώρα, ο αρχιτέκτονας της προηγούμενης πολυκομματικής κυβέρνησης το 2021, Γιάιρ Λαπίντ, ζήτησε από το εκλογικό σώμα να επιδείξει υπομονή, παραδεχόμενος ότι οι διαβουλεύσεις για την επίτευξη πλειοψηφίας θα είναι ιδιαίτερα επίπονες.
