Το εκλογικό κοινό που επί μία δεκαετία αποτέλεσε το πιο σταθερό πολιτικό στήριγμα του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζει πλέον σημάδια αποστασιοποίησης. Οι λευκοί ψηφοφόροι της εργατικής τάξης, οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στην επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, εκφράζουν πλέον έντονη δυσαρέσκεια για την πορεία της οικονομίας, δημιουργώντας έναν νέο και δυνητικά επικίνδυνο πονοκέφαλο για τους Ρεπουμπλικανούς ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Σύμφωνα με ανάλυση δημοσκοπήσεων που δημοσίευσαν οι New York Times, η μεταστροφή είναι εντυπωσιακή. Στις ενδιάμεσες εκλογές του 2018, οι λευκοί ψηφοφόροι χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο ενέκριναν τη διαχείριση της οικονομίας από τον Τραμπ με διαφορές που ξεπερνούσαν ακόμη και τις 30 ποσοστιαίες μονάδες. Σήμερα, οι ίδιες κοινωνικές ομάδες εμφανίζονται να αποδοκιμάζουν τις οικονομικές επιδόσεις της κυβέρνησης με διαφορές από 14 έως και πάνω από 30 μονάδες.
Η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας για τον Λευκό Οίκο είναι ότι η φθορά δεν καταγράφεται σε παραδοσιακά εχθρικά ακροατήρια, αλλά στον πυρήνα του κινήματος MAGA.
Οι αιτίες φαίνεται να σχετίζονται κυρίως με το αυξημένο κόστος ζωής. Οι τιμές των καυσίμων και των τροφίμων παραμένουν υψηλές, ενώ οι ανησυχίες για τον πληθωρισμό ενισχύονται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και ιδιαίτερα από τον πόλεμο με το Ιράν, ο οποίος έχει επηρεάσει τις διεθνείς ενεργειακές αγορές.
Οι Δημοκρατικοί βλέπουν ευκαιρία
Η μεταβολή αυτή έχει ήδη ενεργοποιήσει τα επιτελεία των Δημοκρατικών, τα οποία θεωρούν ότι ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας σε πολιτείες που τα τελευταία χρόνια είχαν μετακινηθεί σταθερά προς τους Ρεπουμπλικανούς.
Η Αϊόβα, το Οχάιο, το Τέξας και το Μέιν βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο των σχεδιασμών τους, καθώς οι αναλυτές εκτιμούν ότι ακόμη και μια μικρή μείωση της διαφοράς στους λευκούς εργαζόμενους θα μπορούσε να αλλάξει τις πολιτικές ισορροπίες σε κρίσιμες αναμετρήσεις για τη Βουλή και τη Γερουσία.
Παρόλα αυτά, οι Δημοκρατικοί απέχουν ακόμη από το να θεωρούνται η φυσική επιλογή των συγκεκριμένων ψηφοφόρων. Οι έρευνες δείχνουν ότι η απογοήτευση από τον Τραμπ δεν μεταφράζεται αυτόματα σε στήριξη προς το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας στις εργατικές κοινότητες της αμερικανικής ενδοχώρας.
Η σκιά του 2018 και ο φόβος του 2026
Οι Ρεπουμπλικανοί θυμούνται καλά ότι το 2018 έχασαν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων εξαιτίας της φθοράς του Τραμπ σε προάστια και μεσαία στρώματα, όμως τότε διατήρησαν ισχυρή υποστήριξη από τη λευκή εργατική τάξη και κατάφεραν μάλιστα να ενισχύσουν τη θέση τους στη Γερουσία.
Σήμερα το πρόβλημα εντοπίζεται ακριβώς στο κοινό που αποτέλεσε το θεμέλιο της πολιτικής του ανόδου από το 2016 και μετά.
«Αν αυτοί οι ψηφοφόροι δεν προσέλθουν στις κάλπες, χάνουμε τη Βουλή και τη Γερουσία», προειδοποίησε ο βετεράνος δημοσκόπος Τζον ΜακΛάφλιν, στενός συνεργάτης του Τραμπ.
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Τραμπ
Η ειρωνεία για τον Αμερικανό πρόεδρο είναι ότι ο παράγοντας που τον οδήγησε ξανά στην εξουσία κινδυνεύει τώρα να εξελιχθεί στην πιο σοβαρή πολιτική του αδυναμία. Η εικόνα του επιτυχημένου επιχειρηματία και του πολιτικού που «γνωρίζει την οικονομία» αποτέλεσε επί χρόνια το ισχυρότερο πλεονέκτημά του. Όμως, καθώς οι πιέσεις στα νοικοκυριά συνεχίζονται και οι ψηφοφόροι δεν βλέπουν βελτίωση στην καθημερινότητά τους, η εμπιστοσύνη αυτή φαίνεται να δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε.
Καθώς ο ίδιος ο Τραμπ δεν βρίσκεται προσωπικά στο ψηφοδέλτιο το 2026, η ικανότητά του να κινητοποιήσει την εκλογική βάση που δημιούργησε, ίσως αποδειχθεί ο καθοριστικός παράγοντας για το πολιτικό μέλλον των Ρεπουμπλικανών.
