Επανέρχεται σε ισχύ και τίθεται σε εφαρμογή η καταργηθείσα στις 31.12.2022 διάταξη του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που δίνει τη δυνατότητα πώλησης κατασχεμένου ακινήτου χωρίς να φτάσει στον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό. Η δυνατότητα αυτή μπορεί να απελευθερώσει πολλά "παγωμένα ακίνητα" που περιμένουν για χρόνια τον πλειστηριασμό και τελικά δεν αξιοποιούνται ποτέ.
Η πρώτη δικαστική απόφαση που εφαρμόζει τον νόμο και αποσαφηνίζει τις προϋποθέσεις του εκδόθηκε από το Πρωτοδικείο Αρτας και αποτελεί πλέον δεδικασμένο
Η κατάσχεση ενός ακινήτου δεν σημαίνει πλέον ότι η μόνη δυνατή κατάληξη είναι ο ηλεκτρονικός πλειστηριασμός. Το άρθρο 998 παρ. 6 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας δημιουργεί μια ενδιάμεση επιλογή μεταξύ της ελεύθερης διάθεσης του ακινήτου από τον ιδιοκτήτη του και της αναγκαστικής εκποίησής του μέσω πλειστηριασμού.
Ουσιαστικά η διάταξη προσπαθεί να ισορροπήσει αυτές τις δύο προβληματικές, για να πουληθεί μεν γρήγορα το ακίνητο, χωρίς όμως να θιγούν τα συμφέροντα των δανειστών.
Σύμφωνα με τη διάταξη, μετά την κατάσχεση ο οφειλέτης μπορεί να απευθυνθεί στο δικαστήριο και να ζητήσει να επιτραπεί η πώληση του ακινήτου σε συγκεκριμένο αγοραστή που έχει ήδη βρεθεί. Το δικαστήριο εξετάζει την αίτηση κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και είναι εκείνο που καθορίζει το τίμημα της πώλησης.
Το τίμημα, όμως, δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το 70% της τιμής πρώτης προσφοράς. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ασφαλιστικές δικλείδες της νέας ρύθμισης, καθώς αποτρέπει την εκποίηση ενός κατασχεμένου περιουσιακού στοιχείου σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή εις βάρος των δανειστών.
Αν το δικαστήριο δώσει την άδεια, η πώληση δεν γίνεται με ιδιωτικό συμβόλαιο μεταξύ οφειλέτη και αγοραστή, αλλά πραγματοποιείται από τον υπάλληλο του πλειστηριασμού, το αργότερο δέκα ημέρες πριν από την ημερομηνία του προγραμματισμένου πλειστηριασμού, με ταυτόχρονη εξόφληση του τιμήματος.
Τα χρήματα δεν πηγαίνουν στον οφειλέτη. Το τίμημα παίρνει τη θέση του πλειστηριάσματος, για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των δανειστών. Επομένως, αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο ρευστοποιείται το ακίνητο, όχι ο σκοπός της διαδικασίας.
Ο μηχανισμός έχει έτσι ένα διπλό πλεονέκτημα. Για τον οφειλέτη δημιουργείται η δυνατότητα να αναζητήσει ο ίδιος αγοραστή και να αποφύγει την αβεβαιότητα της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Για τον δανειστή, από την άλλη πλευρά, μπορεί να εξασφαλιστεί ένα άμεσα διαθέσιμο τίμημα αντί της αναμονής ενός πλειστηριασμού, που ενδέχεται να αποβεί άγονος και να οδηγήσει σε νέα διαδικασία και περαιτέρω καθυστέρηση.
