Σε πρόσφατο άρθρο του στην εφημερίδα «Ελευθερία» της Μεσσηνίας, ο Αλέξης Τσίπρας σκιαγραφεί το πολιτικό και οικονομικό διακύβευμα ενόψει του 2030, έτος που η Ελλάδα θα συμπληρώσει διακόσια χρόνια από την ίδρυση του σύγχρονου κράτους. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο στόχος είναι η επέτειος αυτή να λειτουργήσει ως ένας νέος δημοκρατικός ορίζοντας, όπου τα παιδιά της χώρας θα μπορούν να χτίζουν το μέλλον τους με αξιοκρατία, κατακτώντας στόχους διαμέσου της προσωπικής τους προσπάθειας και όχι μέσω της καταγωγή ή τις γνωριμίες, γεγονός που προσδίδει ουσιαστικό περιεχόμενο στις έννοιες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της προκοπής.
Οι «δύο Ελλάδες» και η σκληρή κριτική στα σκάνδαλα
Ο πρώην πρωθυπουργός υπογραμμίζει την ύπαρξη δύο διαφορετικών κόσμων στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα: αφενός την Ελλάδα του τίμιου μόχθου και της παραγωγής, και αφετέρου την «Ελλάδα της λαμογιάς, της διαφθοράς και της διαπλοκής», η οποία τα τελευταία χρόνια λειτουργεί παρασιτικά σε βάρος των παραγωγικών πολιτών.
Στο πλαίσιο αυτό, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, κατονομάζοντας συγκεκριμένες υποθέσεις και πρόσωπα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας:
-
Οι αγροτικές επιδοτήσεις: Έκανε λόγο για κυκλώματα του «Φραπέ», του «Χασάπη» και του Κουλκουδίνα, τα οποία κατευθύνουν επιδοτήσεις αγροτών, κτηνοτρόφων και αλιέων.
-
Το σκάνδαλο με το δημόσιο: Αναφέρθηκε στην περίπτωση του κ. «Χωριάτικου», ο οποίος φέρεται να έκλεβε το κράτος με τις πλάτες της κρατικής μηχανής.
-
Αθλητισμός και θεσμοί: Κατήγγειλε τον κ. Λιόλιο, εκλεκτό του Μεγάρου Μαξίμου, για το στήσιμο σχολικών πρωταθλημάτων, καθώς και τον κ. Μπεκίρη, δήθεν εθελοντή στο πρωθυπουργικό γραφείο που παρέλειψε να υποβάλει πόθεν έσχες.
-
Υποκλοπές: Στάθηκε στον κ. Δημητριάδη, αρχιτέκτονα του σκανδάλου των υποκλοπών, ο οποίος —όπως σημειώνει— περιοδεύει ως στέλεχος της ΝΔ σαν να μη συμβαίνει τίποτα.
Οι πέντε κεντρικές αστοχίες της κυβερνητικής πολιτικής
Κατά τον Αλέξη Τσίπρα, η κυβέρνηση έχει αποκοπεί πλήρως από τα προβλήματα της κοινωνίας, υλοποιώντας επιλογές που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφεροντολογικά δίκτυα:
-
Ακρίβεια και καρτέλ: Προστασία των ισχυρών οικονομικών παραγόντων, αφήνοντας τα νοικοκυριά έρμαια σε ένα «αόρατο μνημόνιο» που ροκανίζει το εισόδημά τους.
-
Πλειστηριασμοί: Ενίσχυση της θέσης των funds, αφήνοντας τους δανειολήπτες απροστάτευτους απέναντι στην απώλεια της περιουσίας τους.
-
Υπερπλεονάσματα: Συσσώρευση πόρων από τη φορολογική επιβάρυνση της κοινωνίας και επιστροφή ψίχουλων μέσω pass, απαιτώντας μάλιστα ευγνωμοσύνη.
-
Επιτελικό Κράτος: Αντιμετώπιση του κράτους ως λάφυρο, αποδυνάμωση της λογοδοσίας, στοχοποίηση των Ανεξάρτητων Αρχών και εισαγωγή πρακτικών της «νύχτας» στον πυρήνα της διακυβέρνησης.
-
Υπονόμευση της Μεταπολίτευσης: Κατάργηση της βασικής υπόσχεσης ότι η επόμενη γενιά θα ζήσει καλύτερα, οδηγώντας τους νέους σε συμβιβασμό με χαμηλότερες προσδοκίες.
Η υπεράσπιση του παρελθόντος και το μήνυμα για τη Δικαιοσύνη
Αναφερόμενος στη δική του θητεία, υπενθύμισε ότι παρέλαβε μια χώρα χρεοκοπημένη με άδεια ταμεία από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και τις αποτυχημένες συγκυβερνήσεις με το ΠΑΣΟΚ. Υπερασπίστηκε το έργο της εξόδου από τα μνημόνια, της ρύθμισης του χρέους και της ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας, τονίζοντας ότι κάθε δημόσιο ευρώ αξιοποιήθηκε για εθνικούς στόχους και δεν κατέληξε σε τσέπες ή μίζες. Παράλληλα, τόνισε ότι η διαφθορά στερεί πόρους από τα δημόσια νοσοκομεία και σχολεία, επιβαρύνοντας το ρεύμα και το σούπερ μάρκετ.
Κλείνοντας το κεφάλαιο της λογοδοσίας, ξεκαθάρισε ότι αν η ΝΔ κερδίσει άλλη μια τετραετία, δεν πρόκειται να ανοίξουν αυτά τα ζητήματα, δεσμευόμενος προσωπικά ότι όσοι τσαλαπάτησαν το κράτος δίκαιου και τη Δικαιοσύνη θα λογοδοτήσουν.
Η ανάγκη για προοδευτική υπέρβαση και πολιτική αλλαγή
Η πολιτική αλλαγή χαρακτηρίζεται ως κοινωνική αναγκαία προϋπόθεση για την επαναφορά της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατικής αξιοπιστίας. Ο Αλέξης Τσίπρας υπογραμμίζει ότι η χώρα δεν χρειάζεται μια δύναμη διαχείρισης ή ένα συμπληρωματικό «δεκανίκι» της Δεξιάς, αλλά μια ισχυρή προοδευτική παράταξη ικανή να αποτελέσει τον αντίπαλο πόλο και να νικήσει στρατηγικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Για να επιτευχθεί αυτό, απευθύνει κάλεσμα για μια μεγάλη πολιτική υπέρβαση και μια νέα πολιτική ενότητα του χώρου, η οποία θα εκκινήσει και θα συναντηθεί στην κάλπη, αξιοποιώντας συνδυαστικά τη δύναμη της εμπειρίας και τη φρέσκια πνοή της ανανέωσης.
